Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/4696 K.2024/1595

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2018 tarihli ve 2018/42 Esas, 2018/209 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 27.09.2018 tarihli ve 2020/790 Esas, 2020/1987 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Suça sürüklenen çocuk dışında diğer sanık ya da tanıklarca aleyhe bir beyanda bulunulmadığı, başkaca aleyhe delil bulunmadığı, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurun 02.10.2017 tarihinde gümrük sınır kapısından Suriye'ye geçmek istediği, ancak belgeleri eksik olduğu için çıkışına izin verilmediği, kapıda iki şahsın kendisine yardım etmek amaçlı yaklaştıkları, şahıslarla 100,00 TL'ye anlaştıkları, şahısların motosikletine binerek uzaklaştıkları, zeytin tarlasında motorun devrilerek kaza yaptığı, mağdurun yanındaki şahısların kendisinden 200,00 TL istedikleri, vermeyince diğer şahsın mağduru sol bacağından bıçak saplayarak yaraladığı, mağdurun sağ cebindeki 200,00 TL'yi zorla alarak kaçtıkları, dosya içerisinde mevcut CD inceleme tutanağında şahısların yüzlerinin teşhis edilemediği,

ancak görüntüde yer alan beyaz tişörtlü şahsın ..., diğer şahsın ise ... olduğunun tespit edildiği belirtildiği, bu kapsamda mağdur ile diğer iki şahsın saat 08.53.32'de motosiklete binerek gittiklerinin tespit edildiği, mağdura teşhis işleminin yaptırıldığı, ilgili teşhisin PVSK EK 6. Maddede belirtilen usule aykırı olarak birbirine benzemeyen şahısların fotoğrafları üzerinden yaptırıldığı, ilgili teşhiste mağdurun üç kez ... isimli bir şahsı ... ile birlikte teşhis ettiğinin belirtildiği,

...'tan tam olarak emin olduğu ancak ...'dan tam olarak emin olmadığını beyan ettiği, yapılan teşhis işleminde mağdurun hiçbir şekilde diğer sanık ...'yı teşhis edemediği, tanık O.'nun alınan beyanlarında soruşturmada sadece lakap olarak tanıdığını belirttiği baklava lakaplı şahıstan bahsettiği ancak bu şahsın sanık ... olduğu yönünde bir beyanının bulunmadığı, sanığın savunmalarının aksini gösterir delil elde edilemediği, dolayısıyla sanık ...'in beraatine, teşhis işleminde mağdurun suça sürüklenen çocuğu teşhis ettiği, bu durumun asli delil olarak değil ancak yan delil mahiyetinde mahkememizce kabul edildiği,

suça sürüklenen çocuğun mağdurun beyanlarını doğrular nitelikteki savunmalarının tevil yollu ikrar mahiyetinde olup, dolayısıyla suça sürüklenen çocuğun tespit edilemeyen başka bir kimse ile birlikte mağduru yağmaladığı kabul edilmiş ve oluşan vicdani kanı çerçevesinde suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine, sanığın ise beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

15-18 yaş grubu içerisinde yer alan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmamış ve aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmama gerekçesi kararda gösterilmemiş ise de hakkında mahkûmiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuğun inceleme tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmiş olması, dosya kapsamından tespit olunan kişisel, sosyal, ailevi ve ekonomik durumu gözetilerek, bu raporun aldırılmamış olması hususunda gerekçe yazılmamış olması esasa etkili görülmeyerek eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.

Eleştirilen husus dışında, duruşmaların kanuna uygun biçimde yürütüldüğü, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde ileri sürülen iddia ve savunmalar ile ikame edilen delillerin denetimi sağlayacak biçimde ve eksiksiz olarak sergilenerek tespit edildiği, yargılama sonucunda dosyaya yansıyan tüm bilgi ve delillerin gerekçeli kararda usulünce tartışılarak oluşan vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, bu suretle kabul edilen eylemin kanunda öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği ve cezanın kanunda düzenlenen kurallara uygun şekilde belirlenerek bireyselleştirildiği, ilk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı anlaşıldığından;

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin istinaf başvurusunda ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; suça sürüklenen çocuğun mağdurdan 200,00 TL zorla para aldığı olayda, suç tarihi olan 02.10.2017 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca indirim uygulanması gerekmemekle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 27.09.2018 tarihli ve 2020/790 Esas, 2020/1987 Karar sayılı kararı suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenecek konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,