Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/4741 K.2024/1834

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2018/35 Esas, 2018/491 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2019/902 Esas, 2020/1799 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'un, haklarındaki hükmün açıklandığı 18.12.2018 tarihli karar duruşmasında İzmir T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu, hakkında 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 196 ncı maddesinin 5 inci fıkralarına aykırı olarak, vareste tutulma talebi olmadan ve bu hususta mahkeme tarafından bir karar verilmeden duruşmada bizzat veya Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi vasıtasıyla hazır edilmeyerek yokluğunda yargılamaya devam edilip mahkûmiyetine karar verilerek savunma hakkının kısıtlandığı belirlenmiştir.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2019/902 Esas, 2020/1799 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden her iki sanık hakkındaki hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,