Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/5105 K.2024/1406

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2012/30 Esas ve 2014/813 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2012/30 Esas ve 2014/813 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10.06.2020 tarihli ve 2016/6746 Esas, 2020/6251 Karar sayılı kararı ile;

"Sanığın, müsadere kararı verilen bıçağı çıkartarak katılandan arabasını istediği, bunun üzerine katılanın başka bir aracı ile sanığı gideceği yere bırakmayı teklif ettiği, bu şekilde katılanın aracı kullanarak yola devam ettikleri sırada sanığın elindeki bıçakla tekrar tehdit ederek aracı istediği, bu sefer katılanın araç kiralamasını teklif ettiği hatta araç kiralama şirketini aradığı ancak kiralık araç bulamadıkları, bunun üzerine yarı yolda sanığın araçtan indiği ve "ben işimi kendim hallederim, ama senin iki arabanı da yakacağım" diyerek tehditlerine devam ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında;

eylemin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri değerlendirme ve takdir etme yetkisinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozmaya uyan Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/282 Esas 2021/472 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.

5. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/4088 Esas, 2022/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (h) bentleri, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yağma suçunun kast unsurunun gerçekleşmediğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ile katılanın önceden tanıdık oldukları, sanığın 04.07.2011 gecesi katılana ait iş yerine geldiği, tanık ...'ya katılanı sorduğu, katılan geldikten sonra sanığın üzerindeki bıçağı çıkartarak katılandan arabasını istediği, köyde kalan eşinin yanına gitmek istediğini söylediği, katılanın ise başka bir aracı ile sanığı bırakabileceğini söylediği, yolda giderlerken sanığın bıçak ile tekrar katılanı tehdit ederek aracını istediği,

katılanın ise sanığa araç kiralamayı teklif ettiği, araç kiralama şirketini aradığı ama araç bulamadıkları ve yarı yolda sanığın araçtan inerek "ben işimi kendim hallederim ama senin iki arabanı da yakacağım" diyerek tehditlerine devam ettiği, sanığın bu tehditlerinden korkan katılanın iki aracını da ilçe dışında bir çiftliğe götürerek saklamak zorunda kaldığı, sanığın tekrar katılanın iş yerine gittiği ve katılanın polise haber verdiği olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Güvenlik kamera görüntülerinde sanığın sağ elinde içtiği teneke bira ile içeri girdiği ve direkt olarak masaya oturduğu, daha sonra birayı masanın üstüne bıraktığı ve sol elinde bulunan bıçağı sağ elinde alarak oynadığının görüldüğü, bu kamera görüntülerinden yaklaşık 45 dakika sonra sanığın tekrar görüntüye girdiği ve masanın önünde oturduğu, elinde bulunan teneke biradan içtiği ve daha sonra iş yerine polis ekiplerinin geldiği bu suretle kamera görüntüleri ile katılanın anlatımının birebir örtüştüğü belirlenmiştir. 3. Tanık olarak beyanlarına başvurulan M.S., A.O. ve O.K.'nin hazırlık aşamasındaki ve mahkeme huzurundaki beyanlarının olayı bu şekli ile doğruladıkları anlaşılmıştır.

4.Sanık ise olay günü alkollü olduğunu söyleyerek sadece katılandan aracını istediğini ileri sürmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı yağma suçunu tek başına işlediği, ... suça karışmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile uygulama yapılması hukuka aykırı ise de sanığın atılı suçu katılanın iş yerinde işlediğinin anlaşılması karşısında aynı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin uygulanmaması sonuca etkili görülmediğinden ve aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Katılanın istikrarlı anlatımları, katılan beyanları ile uyumlu tanıklar beyanları ve kamera görüntüleri karşısında yağma suçunun kast unsurunun gerçekleşmediğine ilişkin temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/4088 Esas, 2022/251 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,