Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/5178 K.2024/2237

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gazitanep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2018 tarihli ve 2018/432 Esas, 2018/502 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının d bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleir uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2019/149 Esas, 2020/534 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık hakkında zorunluluk hali ve teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, mağdurun babası katılan ...'e ait bakkal dükkanına girerek, olay tarihinde 10 yaşında olan mağduru tehdit ederek korkutmak suretiyle bir takım gıda malzemelerini kendisine vermesini sağladığı, akabinde kasaya yönelerek 2.00,00 TL parayı aldığı, bu sırada iş yerinin arkasında olan katılanın olay yerine gelerek müdahale ettiği, sanıkla aralarında arbede yaşandığı, iş yerinin camlarının kırıldığı, katılanın sanığı etkisiz hale getirerek polisi aradığı ve sanığın kolluk görevlileri tarafından olay yerinde yakalandığı anlaşılmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, olay yerindne ayrılamadan üzerindeki para ve malzemelerle olay yerinde katılan tarafındna etkisiz hale getirildiği olayda, sanık hakkında şartları oluşmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinde yer alan teşebbüs hükümlerinin uygulanmaması;

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının e bendinin uygulanma ihtimali açısından, Adli Tıp Kurumu'ndan alınacak rapor ile olay tarihinde 10 yaşında olan mağdurun eyleme karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağının tespit edilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2019/149 Esas, 2020/534 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,