Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/6051 K.2023/74

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/3578 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-c, 116/4, 119/1-c, 151/1, 53/1-2 nci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02/05/2013 tarihli ve 2012/340 Esas, 2013/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan beraatine, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62 ve 52/2 nci maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezasına ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 116/4, 119/1-c, 35/2, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verildiği ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 10.09.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2014/438 Esas, 2015/551 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde, 22.08.2014 tarihinde işlenmiş, 29.09.2015 tarihinde kesinleşen mala zarar verme suçunu işlemesinden dolayı ihbarda bulunduğu görülmüştür.

4. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02..2016 tarihli ve 2015/362 Esas, 2016/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 35/2, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/362 Esas, 2016/66 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.12.2021 tarihli ve 2021/4910 Esas, 2021/20222 Karar sayılı kararı ile;

''Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kaldırılarak, hükmün açıklanmasına karar verildiği, denetim süresi içinde işlediği ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/438 Esas, 2015/551 Karar sayılı ilâmı ile mahkûmiyetine ilişkin kararın 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına kalması,

sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi lüzumu karşısında, ihbara konu suça ilişkin belirtilen işlemlerin akıbetinin mahkemesinden sorulup sonucuna göre hükmün açıklanıp açıklanamayacağının tartışılması zorunluluğu"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2022/92 Esas, 2022/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 35/2, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; 1. Usul ve yasaya uygun görülürse uzlaşmak istediğine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikâyetçinin kahvehane işletmekte olduğu, temyiz dışı sanık ...'ın daha önceki bir tarihte şikâyetçiden kendisine LCD televizyon satmasını istediği, ancak şikâyetçinin ...'a güvenmeyerek televizyonu başkasına sattığı, bu duruma sinirlenen sanıkların olay tarihinde gece saat 02:40 sıralarında şikâyetçinin oturduğu apartmana girdikleri, önce tanık İ.D.'nin kapısını çaldıkları ve şikâyetçiyi sordukları, tanığın da şikâyetçinin evinin yan taraf olduğunu söylediği ve sanıkların şikâyetçinin kapısını çaldıkları, ancak şikâyetçinin açmaması üzerine sanıkların kapıyı yumruklayıp, kapıya yüklendikleri, ancak kapı açılmayınca aşağıya inip şikâyetçinin kahvesinin camlarını taşlarla kırdıkları anlaşılmıştır.

2. Tanık İ.D'nin şikâyetçinin iddiasını destekler şekilde beyanda bulunduğu görülmüştür.

3. Dava dosyasında 15.05.2012 tarihli görgü ve tespit tutanağı, olay yeri krokisi mevcuttur.

4. Sanık aşamalardaki savunmasında özetle, "olay gecesi akrabası olan ... ile birlikte alkol aldıklarını, daha sonra tartışmaya başladıklarını, bu sırada yerde bulduğu bir şişeyi ...'a doğru attığını ancak ona isabet etmeyip, müşteki ...'ın kahvehanesinin camına isabet ettiğini ve camın kırıldığını" beyan ederek tevil yollu ikrarda bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Uzlaşma Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden; 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen nitelikli konut dokunulmazlığının ihlâli suçu, uzlaşma kapsamında bulunmadığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesaire İlişkin

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2022/92 Esas, 2022/120 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,