Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/6210 K.2024/3160

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ve ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2019 tarihli ve 2019/13680 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/289 Esas, 2020/79 Karar sayılı Kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) bentleri, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 149 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2020/1161 Esas ve 2021/2525 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı sayılı Kanun'un 280 inci maddesi birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 26.11.2021 tarihli ve 2020/1161 Esas ve 2021/2525 Karar sayılı ek kararıyla; sanık müdafiinin temyiz başvurusunun kasten yaralama ve hakaret suçları yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Sanık Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İncelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair 26.11.2021 tarihli ve 2020/1161 Esas, 2021/2525 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, ek karara yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması gerektiği düşünülmüştür.

2. Sanık Hakkında Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde;

İlk Derece Mahkemesinin 05.03.2020 günlü kararın açıklandığı oturumda, sanık ... müdafiinin yokluğunda karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığa yüklenen nitelikli yağmaya teşebbüs suçu bakımından kanun maddesinde öngörülen cezanın alt sınırına göre, 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca zorunlu müdafii bulundurulmadan hüküm kurulmak suretiyle, anılan Yasa'nın 188 inci maddesinin birinci fıkrası ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması, kesin hukuka aykırılık hali olarak saptanmıştır.

III. KARAR

1. Sanık Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İncelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 26.11.2021 tarihli ve 2020/1161 Esas ve 2021/2525 Karar sayılı ek kararındaki değerlendirmede Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca,

ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair 26.11.2021 tarihli ve 2020/1161 Esas ve 2021/2525 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, ek karara yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık Hakkında Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde;

Başkaca yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2020/1161 Esas ve 2021/2525 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümününde (2) no.lu paragrafta açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,