Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8215 K.2024/4971

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.Sanıklar Hakkında Nitelikli Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimler kurulunun takdirine göre sanıklar müdafileri ve sanık ...'un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II.Sanıklar Hakkında Nitelikli Yağma Suçuna İlişkin Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesinde; Mağdur ...'in konutuna 08.10.2008 tarihinde camdan girilerek evden 640,00 TL para, cep telefonu ve araç anahtarının alındığı ve daha sonra bu anahtarla evin önündeki otonun çalındığı, aracın bulunması için mağdurun ve kayın biraderi ...'ün birlikte araştırma yaptıkları, sanık ...'a ulaştıklarında bu sanığın mağdura "Koçum sen rahat ol senin çalınan aracını buluruz, ancak bunun karşılığında 1.500 TL parayı senden alırız" dediği, daha sonra mağdurun ve tanık N.'nin diğer sanıklarla telefonla görüştükleri, bu görüşmeler sırasında mağdurun tehdit edildiği ve paranın verilmemesi halinde aracın parçalanarak yakılacağının söylendiği, olayda;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'da (5237 sayılı Kanun) temel yağmayı düzenleyen 148/1 fıkrası, 765. sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 495/1. fıkrasını özünde aynen aktarmasına rağmen 495/2. fıkrasında düzenlenen "Dolaylı yağma" yada "yağmaya dönüşen hırsızlık" denilen hususlara yer vermemiştir. 5237 sayılı Kanun'un 148. maddede düzenlemeye göre mal alma işlemi tamamlanıncaya kadar uygulanan cebir veya tehdit eylemi yağmaya dönüştürmektedir.

Malını hırsızlık suçunun tamamlanmasından sonra geri almak isteyen kişiye (mağdura) karşı başvurulan cebir veya tehdit, yağma suçunu oluşturmaz. Bu husus madde gerekçesinde de “Mal, zilyedin tasarruf olanağı ortadan kalktığı anda alınmış olacağından, bu ana kadar yapılan cebir veya tehdit, hırsızlığı yağmaya dönüştürür. Örneğin evin içindeki eşyayı alıp kapıdan çıkarken mal sahibi ile karşılaşan hırsız, ona karşı cebir veya tehdit kullanacak olursa, yağma suçu oluşur.

Mal alındıktan yani hırsızlık suçu tamamlandıktan sonra, bunu geri almak isteyen kişiye karşı cebir veya tehdide başvurulması hâlinde, artık yağma suçundan söz edilemez. Hırsızlık suçuna konu malın geri alınmasını önlemek amacına yönelik olarak kullanılan cebir veya tehdit ayrı suçların oluşmasına neden olur. Bu durumda gerçek içtima hükümlerinin uygulanması gerekir" şeklinde açıkça gösterilmiştir.

Kısaca özetleyecek olursak; malın alınması veya geri alınmasının engellenmesi amacıyla cebir veya tehdit uygulanması gerekir. Hırsızlık eyleminin tamamlanmasından sonra eşyanın veya paranın geri alınması sırasında uygulanan cebir veya tehdit eylemi yağmaya dönüştürmez.

Hırsızlık açısından, doktrinde kabul edilen ve Yargıtay uygulamalarında da dayanılan "sahip olma teorisi" nin savunduğu gibi mağdurun hakimiyet alanından çıkıp failin veya üçüncü kişilerin hakimiyet alanına girmesi ile eylem tamamlanır. Hakimiyet alanıda fiziki sınırlardır. Fiziki sınırları belli olan dairenin veya binanın dışına sıcak takip olmaksızın çıkılması ile hırsızlık tamamlanacaktır.

Somut olaya gelecek olursak katılanın olaydan sonra çalınan aracın hakimiyet alanından sıcak takip olmadan çıkarılmış olduğu, hırsızlık eyleminin tamamlanmış olduğu, bundan sonra mağdurun sanıklara ulaştıkları ve iletişime geçtikleri, kendine ait aracı geri almak istediği anda uygulanan tehdidin eylemi yağmaya dönüştürmeyeceği gözetilmeden atılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile sanık ...'un temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına,