Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8364 K.2024/3884

Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2019 tarihli ve 2018/306 Esas, 2019/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)149/1-a-c, 62/1, 53/1-2-3, 63 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Sanık ve müdafii tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin,17.12.2020 tarihli ve 2019/843 Esas 2020/2393 Karar sayılı kararı ile.

"Sanık hakkında gece vakti birden fazla kişiyle birlikte yağma suçundan hüküm kurulurken eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-c-h bentleri yerine, aynı Kanun'un 149/1-a-c maddeleri uyarınca uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi; hukuka aykırı, istinaf başvurusunda bulunanın istinaf iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, istinaf yoluna başvurulan kararın açıklanan noktasında;

hüküm fıkrasının (1) No.lu bendinde yer alan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c bendinin çıkartılarak yerine aynı Kanun'un 149/1-c-h maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle" düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi, Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurun olay günü saat 21.30 sıralarında Urfayolu üzerinde bulunan Roder mağazası önünde yürüdüğü esnada arkasından gelen suça sürüklenen çocuğun mağdurun elinde bulunan telefonu almaya çalıştığı ancak alamadığı bu nedenle mağduru iteklemek suretiyle cebir uygulayarak yere düşmesine ve mağdurun basit tıbbi müdahale (BTM) ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebep olduğu ve mağdurun elinde bulunan rodi ibareli poşeti alarak olay yerinde suça sürüklenen çocuğun yanında bulunan arkadaşı olan ... ile kaçtığı olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Mağdurun aşamalarda özde değişmeyen beyanı, dava dosyasında mevcuttur. 3. Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği görülmüştür. 4. Mağdurun yaralanmasına ilişkin rapor dava dosyasında mevcuttur. 5. Kolluğun düzenlediği tanık C. P.'nin kamera görüntülerinden sanığın teşhis ettiğine ilişkin tutanak, 13.07.2013 tarihli görüntü inceleme tutanağı, 12.08.2013 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı dava dosyasında mevcuttur. 6. Sanığın adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin temyiz sebebi içerdiği kabul edilerek tebliğnamedeki görüşe katılmayarak yapılan incelemede.

Kararın Usul ve Yasaya Aykırı Olduğuna İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden 5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur.

Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır. Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mağdurun aşamalarda özde değişmeyen anlatımları, sanığın savunması ile olay ve olgular bölümünde gösterilen diğer deliller karşısında, sanığın eyleminin ... olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin,17.12.2020 tarihli ve 2019/843 Esas 2020/2393 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır