Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8861 K.2024/4727

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2018/371 Esas, 2019/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a, 62, 53, 58 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirlmesine ve mahsubuna karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2019/3298 Esas, 2020/2688 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığı, Suçun ınsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği mahkûmiyet kararı için suçun sanık tarafından işlendiğinin ... olması gerektiğine ve kararın bozulması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 30.06.2018 günü katılanın Küçükayasofya Medresesi Sokak No: 5 sayılı adreste bulunan Sırma ... isimli otelin dış kapısında oturduğu sırada aynı civarda takılan sanık ...'ın otel işletmecisi olan katılandan para istediği, katılanın sanığın talebini kabul etmemesi üzerine katılana küfrettiği ve aralarında arbede başladığı, sanığın katılana elinde bulunan küçük bıçağı salladığı, katılanın geri çekilmesi üzerine bu kez yumrukla vurarak katılanı yere düşürüp gömlek cebinde bulunan 80,00 TL parasını yağmaladığı, maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. 30.06.2018 tarihli olaya ilişkin tutanaklar dosya arasında olduğu anlaşılmıştır.

3. 13.09.2018 tarihli İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün raporunda katılanın sol kaş, sol omuz, sol ön kol, göğüste yara, çizik, kanamalı çizik tespit edilip, yaralanmasının hayati tehlike oluşturmayıp basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde hafif nitelikte olduğu belirlendiği, anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak, 1.Dosya kapsamı incelenmekle; olay günü emniyet tarafından tutulan tutanak ve katılanın 30.06.2018 tarihli kolluk beyanında olayın meydana gelişi açısından farklılıklar olması, sanığın atılı suçu kabul etmemesi ve komşu olan taraflar arasında gerçekleştiği iddia edilen yağma eyleminin tespiti açısından dosyadaki delil durumuna göre olayın aynı zamanda tek tanığı olduğu anlaşılan katılanın duruşmada dinlendikten sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi yerine hazırlık beyanı ile yetinilerek 5271 sayılı kanun'un 210/1 maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan İstanbul Anadolu 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/623 esas 2016/405 karar sayılı ilamının Türk Ceza Kanunu 58 maddesi gereğince tekerrür esas alınması gerektiği ve bu ilamın hükme esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrir sayılması kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 1. paragrafta açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2019/3298 Esas, 2020/2688 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,