Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8932 K.2024/5384

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında istikrarla vurgulandığı üzere; "Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği ... olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava

konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin ... şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz.

Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır.

Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir." Ceza yargılaması sonucunda mahkûmiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) anlaşılmıştır.

Yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; mahkemece olay tarihinde sanıkların "Senin ananı avradını s.keriz, vereceksin bira, yoksa seni yaşatmayız" dedikleri, bunun üzerine katılanın iş yerinden dışarı çıkmaya çalıştığı, ancak sanık ...'in dolaptan dolu bira şişesi alarak katılanın kafasına vurduğu, akabinde sanıkların yine dolaptan 10-15 adet bira şişesi ile kasadan 200,00 TL alıp olay yerinden ayrıldıkları kabul edilmiş ise de, yargılama sırasında dinlenen tanıklar B.G. ile S.G.'nin, "... bize veresiye alkol istediler verdim ancak veresiye sigara da isteyince vermek istemedim, bu nedenle de kavga çıktı.

Başıma şişeyle vurdular dedi." yönündeki beyanlarının katılanın olayın oluşuna dair beyanı ile örtüşmediği, yine sanıkların, katılanla aralarında gece vakti sattığı alkole yüksek fiyat tarifesi uygulaması nedeniyle tartıştıkları, akabinde satın aldıkları alkolün ücretinin bir kısmını nakit olarak kalan kısmını ise veresiye şeklinde aldıkları yönündeki beyanlarının, tanıklar F.A.,M.S.K., F.K. ve E.T'nin katılanın fahiş fiyatla alkol satışına ilişkin ve diğer sanıklarla aralarında bu yönde anlaşmazlık çıktığı yönündeki beyanları ile kısmen örtüştüğü, katılanın kasadan paranın alındığını görmediğine dair beyanları da dikkate alındığında,

nitelikli yağma suçunun işlendiğine dair şüphe hasıl olduğu, nitelikli yağma suçu yönünden katılanın diğer tanık beyanlarıyla ve deliller ile desteklenmeyen soyut beyanından başka şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmayan sanıklar hakkında silahla kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde nitelikli yağma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğname'ye aykırı olarak ayrı ayrı BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,