Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8951 K.2024/4898

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2019 tarihli, 2018/424 Esas, 2019/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 148/1, 53/1-2-3, 63 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin,15.12.2020 tarihli ve 2019/3480 Esas 2020/2718 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi 1.Suçun teşebbüs aşamasında kalmasına rağmen sanık lehine teşebbüs hükümlerinin uygulanmaması ve yine taktiri indirim sebebinin sanık lehine uygulanmaması nedenleriyle temyiz ettiklerine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Kırgızistan uyruklu şikâyetçinin, 11.09.2018 tarihinde saat 16.00 sıralarında, ... ilçesi Kumkapı İskele Meydana Sokak kesişiminde bulunan Çakılpark isimli parkta torunuyla birlikte gezdiği, bu sırada sanık ...'un şikâyetçinin yanına gelerek, şikâyetçinin elinde bulunan Samsung Galaxy S7 Edge Marka cep telefonunu zorla almak istediği, şikâyetçinin vermek istememesi üzerine sanık ...'nın şikâyetçinin sağ kolunu kıvırarak şikâyetçinin elinde bulunan cep telefonunu aldığı, sanık ...'nın şikâyetçiden zorla cep telefonunu alma eylemini tek başına gerçekleştirdiği,

diğer sanıkların ise olay mahallinde uzakta bekledikleri, sanık ...'nın şikâyetçiden cep telefonunu aldıktan sonra diğer sanıklarla birlikte kaçmaya başladığı, şikâyetçinin bağırması üzerine olay mahalline yakın konumda bulunan kolluk görevlilerinin sanıkların peşinden gittikleri, sanıklardan ...'ün olay yerinden kaçmayarak polislerce yakalamasının yapıldığı, bilahare kaçan sanıklar Hamza ve Musa'nın da motorsikletli polis ekiplerince yakalandığı,

sanık ...'nın kaçarken yere cep telefonu attığı, kolluk görevlilerince sanık ...'nın yere atmış olduğu cep telefonu kontrol edildiğinde sanık ...'nın şikâyetçiden zorla almış olduğu cep telefonunun olduğunun anlaşıldığı, olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2.Şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki beyanı, dava dosyasında mevcuttur.

3.Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği görülmüştür.

4.Temyiz dışı sanıkların ve tanıklar ....'nin, A.Ö.'nin beyanı, dava dosyasında mevcuttur.

5. Şikâyetçinin yaralanmasına ilişkin rapor dava dosyasında mevcuttur.

6. Kolluğun düzenlediği 11.09.2018 tarihli tutanak, dava dosyasında mevcuttur.

7.Sanığın adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Teşebbüs Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik Yapılan İncelemede;

Sanığın malı alması için şikâyetçiye cebir veya tehdit uygulanması mağdurun da bu cebir veya tehditin etkisi ile malı teslimi gerekir. Cebir veya tehdit uygulanıp şikâyetçinin direncinin kırılması ile yağma suçu tamamlanır. Somut olayımızda sanığın şikâyetçinin kolunu kıvırarak cebir uygulayıp direncini kırarak cep telefonunu aldığı yağma eyleminin tamamlandığı, sonradan devriye görevi ifa eden polislerce tesadüfen takip edilerek yakalanan sanığın eyleminin tamamlandıktan sonra teşebbüse dönüşmeyeceğinden 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanmayan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Lehe Hükümlere İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden, Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim sebebi uygulanmaması takdir kılınmakla,

Sanık hakkında hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 6 yıl hapis cezası olması karşısında bu cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ertelenmesine, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin,15.12.2020 tarihli ve 2019/3480 Esas, 2020/2718 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,