Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8954 K.2024/4836

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2016 tarihli ve 2015/26027 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2018 tarihli ve 2016/14 Esas, 2018/964 Karar sayılı kararı ile sanığın yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 09.02.2021 tarihli ve 2019/1676 Esas, 2021/246 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine temyiz yolu açık olarak karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatına karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın suç tarihi itibariyle 14 yaşındaki mağdur ...'yi telefonla arayıp, tehdit ederek para istediği, "getirmezsen kötü olacak seni deşerim" şeklinde tehdit ettiği, mağdurun da tehditlerden korkarak annesine ait bir adet pırlanta yüzük ve altın bileziği gizlice alıp sanığa verdiği, mağdurun annesinin durumu fark edip mağdura sorması üzerine olayı anlatıp karakola başvurdukları anlaşılmıştır.

2. Katılanların beyanları dosya içerisinde mevcuttur.

3. Sanık savunmasında suçlamayı kabul etmemiştir.

4.Sanık ve mağdurun kullanmış olduğu numaralar arasında Bilgi Teknoloji Kurumun'dan alınan HTS kayıtları bilirkişiye gönderilerek aldırılan analiz raporunda olay tarihinden bir gün önce sanığın mağduru 3 kez aradığına ilişkin kayıtlar dosya içerisinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür. ...'nin katılan olarak davaya katıldığı halde karar başlığında "mağdur" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir. " eleştirileri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılanların aşamalardaki beyanı, telefon görüşme kayıtları ve sanık savunması karşısında; sanığın eyleminin ... olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Ancak

Katılan ...'nin karakoldaki beyanında; " ...'nın, ... eğer para vermezsen abim seni dövecek ya da evinize gelecek annene babana söyleyecek dedi. ... cebinden küçük siyah renkli bir bıçak çıkartarak açmadan bana doğru tuttu..." şeklinde beyanda bulunmasına rağmen Mahkemedeki ifadesinde;

"... ... ile beraber ...' in yanına gittik, ... de bana cezayı sen ödeyeceksin, senin yüzünden ceza yedim dedi, ben de tamam deyip evden çıktım, sonra eve geldim evden annemin yüzüğü ile bileziğini aldım, annemin yüzüğünü ve bileziğini ... ...'ye verdim, bilezikleri verdiğimde ... ... elinde bıçakla oynuyordu, bıçağı sallıyordu, zaten daha önce görüşmemizde de cezayı ödemezsen karnını deşerim demişti, ... de bana eğer cezayı ödemezsen ağabeyim seni döver demişti, ben de onların tehditlerinden korkmam sebebiyle annemin bileziğini ve yüzüğünü alıp ... ...'ye verdim..." şeklinde beyanda bulunması karşısında;

katılanın beyanları açıklattırılarak sanığın para isterken elinde bıçak olup olmadığı ve bununla katılanı tehdit edip etmediği kesin olarak belirlendikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 09.02.2021 tarihli ve 2019/1676 Esas, 2021/246 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Temyiz edenin sıfatı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,