Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/9994 K.2024/5315

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1.Sanık Hakkında Yağmaya Teşebbüs Suçundan Mahkûmiyete İlişkin Hüküm Yönünden Temyiz Talebi Nedeniyle Yapılan İncelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanık Hakkında Nitelikli Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Somut olayda; katılan ile sanığın daha önceden aynı okulda öğretmenlik yaptıkları ve arkadaş oldukları, sanığın daha sonra bir disiplin soruşturması nedeniyle meslekten ihraç edildiği, 2017 yılı Ağustos ayında Ankara ilinden Alanya'ya gelen sanığın, 01.09.2017 tarihinde katılanın evinde misafir olarak kaldığı, sanığın evde kaldığı esnada (belirlenemeyen bir saatte) katılana ait 67 .. ... plaka sayılı aracın anahtarını, cüzdanı ve cep telefonunu, katılanın bilgisi ve rızası dışında evden alarak,

evin önünde park halinde bulunan aracı çalıştırıp Antalya iline gittiği, 04.09.2017 tarihinde Alanya'ya gelen sanığın, aracı Damlataş civarında bulunan ... isimli otelin önüne parkedip katılanı arayarak aracının park halinde olduğu yeri söylediği, katılanın da aracın yanına gelerek yedek anahtarıyla aracını alıp evinin önüne götürüp park ettiği, sanığın katılanın evinden almış olduğu cüzdanı ile telefonunu araç içerisine bıraktığı ancak aracın anahtarı ile aynı anahtarlıkta takılı bulunan katılanın ev anahtarını ona geri vermediği,

aynı gün sanığın katılanın evininin önüne gelerek kendisinde bulunan anahtarı kullanıp aracı tekrar katılanın bilgisi ve rızası dışında aldığı ve olay yerinden ayrıldığı iddia olunmuş ise de;

Olayın iki farklı zamanda gerçekleştiği dikkate alınarak ayrı ayrı değerlendirmek gerekmektedir. Bu bağlamda;

A-01.09.2017 tarihli olayda; sanık savunması ve katılan beyanlarına göre, sanığın katılanın aracını evden uzaklaşmak için aldığı, aracı iade niyeti olduğu katılanı arayarak aracın yerini söyleyerek iadesini sağladığı olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 146. maddesi uyarınca kullanma hırsızlığı suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılmaması;

B-04.09.2017 tarihli olayda; katılanın aracını almasından sonra aynı gün sanığın bahse konu aracı tekrar almasının nedeninin aracın içerisinde şahsi eşyalarının kalması ve bunu almak için katılan ile görüşmeler yaptığı, eşyalarını alamaması üzerine alabilmek amacıyla bahse konu olayı gerçekleştirdiği olayda; 5237 sayılı Kanun'un 144. maddesinin uygulama yeri olup olmadığının tartışılmayarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Alanya 1. Ağır Ağır Ceza Mahkemesine, bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,