Karar Özeti
6. Ceza Dairesi 2023/10030 E. , 2024/11799 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2545 E., 2020/1281 K. SUÇ : Nitelikli tehdit HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek,
Karar Detayı
6. Ceza Dairesi 2023/10030 E. , 2024/11799 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2545 E., 2020/1281 K. SUÇ : Nitelikli tehdit HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesi 28.03.2019 tarihli ve 2018/644 Esas, 2019/234 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-d, 43. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasıyla mahkûmiyetine karar verildiği, hükme yönelik sanığın istinaf talebinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 03.09.2020 tarihli ve 2019/2545 Esas, 2020/1281 Karar sayılı kararı ile istinaf talebinin esastan reddine kesin olarak karar verildiği, söz konusu kesin karara yönelik temyiz isteminin ise bölge adliye mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, bölge adliye mahkemesinin anılan ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, sanığın temyiz isteğinin REDDİ ile 15.10.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA, Dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.