Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10069 K.2024/11293

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdura karşı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak, başka bir dava nedeniyle tarafların husumetli oldukları, atılı suçun işlendiğine dair taraf beyanları dışında mahkumiyete yeter delilin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında tehdit suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, açıklanan nedenle Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2020 tarihli ve 2018/444 Esas, 2020/76 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname gerekçesine aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,