Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10207 K.2024/11368

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık ile mağdurun evli oldukları, sanığın olay günü evde bulundukları sırada mağdur ile tartıştığı esnada mağdura hitaben " ben başında olmazsam sen o.. olursun, sen kendini at öldür, sana yapmadığım işkence kalmayacak, seni bu evde yaşatmayacağım, barındırmayacağım, seni köye getiririm, yapmadığımı bırakmam ağzına s..." şeklinde tehdit ve hakaretlerde bulunduğu,

tartışmanın devamında sanığın sinirlenmesi sonucunda elinde bulunan televizyon kumandasını fırlatarak mağduru yaraladığı, olaydan sonra alınan doktor raporuna göre mağdurun basit tıbbi müdahale ile ile giderilebilir şekilde yaralandığının sabit olduğunun anlaşılması karşısında, tehdit içeren sözlerin, yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu ve eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, tehdit suçundan ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulması,