Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10315 K.2024/2691

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I.Sanık Hakkında Yaralama ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelen Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde.

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında hakaret ve yaralama suçlarından dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından,

5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince sanığın temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II.Sanığın Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde.

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1 maddesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-a maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşıldığından sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 22.02.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,