Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10327 K.2024/11623

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Hükmün bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece taraflara bozmada belirtilen hususlarda beyanda bulunma ve kanıtları sunma olanağı tanınmasının zorunlu olduğu, 08.07.2020 tarihli tensip zaptında "sanığın Eskişehir 1 Nolu Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olması nedeniyle hazır edilmesi için müzekkere yazılmasına" karar verildiği, 22.10.2020 tarihli duruşmada ise" sanığın Eskişehir Açık Ceza İnfaz Kurumunda Covid 19 nedeniyle izinde olduğu anlaşıldı" denilmek suretiyle sanığın savunmasının alınmasına yer olmadığına karar verilerek,

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollaması ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/1-2. maddesine aykırı davranılarak, sanığa bozma ilamına karşı beyanlarını sunma olanağı sağlanması için "usulüne uygun çağrı kağıdı tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği takdirde, yokluğunda karar verileceği" meşruhatını içeren davetiye ile duruşmaya çağrılması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2.Tanık M.Ü.Y'nin talimatla alınan 08.02.2021 tarihli beyanında, sanık ile aralarındaki akrabalık ilişkisi nedeniyle tanıklıktan çekindiğini belirtmesine rağmen, gerekçeli kararda, tanığın tanıklıktan çekinme ... hatırlatılmadan vermiş olduğu 10.11.2020 tarihli beyanına yer verilip hükmün gerekçesinde de tanık anlatımlarına dayanılması suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 210. ve 217. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,