Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10451 K.2024/12213

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Mağdurların ve tanık Y.S.'nin olay akabinde alınan ilk beyanları doğrultusunda sanığın silahla tehdit suçundan mahkûmiyeti yerine sanığı suçtan kurtarmaya yönelik mağdur ...'ın, tanık Y.S.'nin kovuşturma aşamasındaki beyanlarına itibar edilerek ve mağdur ... kovuşturma aşamasında dinlenilmeden sanık hakkında yazılı şekilde beraat hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur .

Açıklanan nedenle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2020/644 Esas, 2020/1658 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Anadolu 38. Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,