Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10587 K.2023/11435

Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. ... Bölge Adliye Mahkemesi

16. Ceza Dairesinin, 30.10.2019 tarihli ve 2018/5047 Esas ve 2019/2649 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanların Temyiz Sebepleri Delillerin mahkûmiyet için yeterli olduğuna ve beraat kararının hatalı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mahkemece, "Sanıkların savunmaları, katılanların beyanları ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; müştekiler ... ve ... ile sanıklar ..., G. Ç., ..., B.

A. ve ...'ın aynı mahallede oturmaları nedeni ile komşu oldukları, daha önce de sanıkların arabalarını müştekilerin garaj kapısı önüne park etmesi nedeni ile müştekilerce uyarıldığı, olay tarihinde de yine sanıklara ait araca kendisinin garaj kapısı önüne park ettidiğini görünce fotoğraflarını çekmek istediği, bu duruma karşı çıkan sanıklarla aralarında tartışma çıktığı, sanıklar B. A., G.

Ç., ..., ... ve ...'ın birlikte müştekilere alanen hakaret ettikleri, B., G. ve ...'ın ayrıca müştekilere "Sizi yaşatmayacağız, kapınızı pencerenizi kıracağız" şeklinde tehditte bulundukları, ... ve ...'in de ellerinde bulunan taşlarla "Öldüreceğim lan seni" demek suretiyle müştekilerin üzerine yürüdükleri, ... ve ...'in birlikte müşteki ...'ye vurdukları, ...'in elindeki taşla müşteki ...'a vurduğu, ...'ın eylem nedeni ile BTM ile giderilebilecek şekilde yaralandığı" şeklindeki gerekçeyle mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince, "İlk derece mahkemesince sanık ...'ın birden fazla kişi ile tehdit suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; sanığın atılı suçlamaları kabul etmediği, katılanların duruşmadaki beyanlarında sanık ...'ın olay yerine sonradan geldiğini ve kendilerine yönelik hakaret ve tehdit içeren herhangi bir şey söylemediğini ifade ettikleri, bu haliyle yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği kanaatine varılmış olup ilk derece mahkemesince sanık ... hakkında birden fazla kişi ile tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına,

yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince sanık ...'in silahla ve birden fazla kişiyle tehdit ile kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın "öldürürüm seni" diyerek eline aldığı taşla katılanın üzerine yürüdüğü, ancak tanık ...'ün sanığa müdahale ederek elindeki taşı düşürmesi neticesinde sanığın yaralama eylemini tamamlayamadığı dikkate alındığında eylemin silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu,

özel bir maddi bir içtima kuralı olarak düzenlenen TCK'nın 106/3 maddesi uyarınca iki ayrı eylem ve suçtan söz edilebilmesi için kasten yaralama fiilinin tehdit amacı ile işlenmesinin zorunlu bulunması karşısında, kasten yaralama eyleminin tehdit amacıyla işlendiğine ilişkin delil bulunmaması ve sanığın yaralama kastını açıklamaya yönelik olarak söylediği sözlerin ayrıca silahla tehdit suçunu oluşturmayacağı anlaşılmış, hal böyle olunca silahla ve birden fazla kişi ile tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına,

sanık ... hakkında silahla ve birden fazla kişi ile tehdit suçundan açılan kamu davasında yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar vermek gerekmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ...'in silahla ve birden fazla kişi ile tehdit suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; sanığın atılı suçlamaları kabul etmediği, katılanların duruşmadaki beyanlarında sanık ...'in diğer sanık ... ile birlikte kendilerini tehdit ettiğine ilişkin herhangi bir anlatımlarının bulunmadığı, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ilk derece mahkemesince sanık hakkında silahla ve birden fazla kişi ile tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına,

sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; sanıklar hakkında tehdit suçundan duruşma açılmaksızın dava dosyası üzerinden yapılan inceleme ile yeni bir hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen ... Bölge Adliye Mahkemesi