Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10696 K.2024/12418

Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/838 Esas, 2016/578 Karar sayılı kararının sanık ..., katılan sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; katılan sanık ... müdafiinin katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik kasten yaralama ve katılan sanık ...'e yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinde bulunduğu ancak bu hükümlerin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu ve bu kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin 12 nci maddesi gereğince itiraz yoluna tabi olduğu ve itiraz üzerine

itiraz merciince karar verildiği anlaşılmakla gereği düşünüldü: I-Sanık ...'ın katılan sanık ...'e yönelik kasten yaralama ve tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik incelemede: Sanık ... hakkında hükmolunan doğrudan adli para cezasının miktarı bakımından, 14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca üç bin liraya kadar olan mahkûmiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle,

sanık ...'ın temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II.Katılan sanık ...'in katılan sanık ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

III-Sanık ...'ın katılan sanık ...'e yönelik tehdit ve kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik incelemede: Sanık ...'a yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 35 inci maddesine uyan kasten yaralamaya teşebbüs ve 106 ncı maddesine uyan tehdit suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst hadlerine göre;

aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 8 yıllık olağan dava ve 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmış olup 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca dava zamanaşımı süresini kesen son işlemin 07.06.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar zamanaşımını kesen başkaca bir işlem bulunmadığı anlaşılmakla, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istekleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle ve Tebliğname'ye farklı gerekçeyle uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, IV.Katılan sanıklar ...'in ve ...'in katılan sanık ...'a yönelik hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin incelemede: Katılan sanık ... ve ...'in yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve dördüncü fıkrasına uyan hakaret suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst hadlerine göre,

5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış olup 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, 24.03.2016 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... müdafiinin temyiz istekleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle ve katılan sanık ... bakımından Tebliğname'ye farklı gerekçeyle uygun olarak,