KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2023/10718 E., 2024/12815 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/1092 E., 2020/2239 K.
- Suç
- Silahla tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Çivril Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.05.2019 tarihli kararı ile; sanığın olay sırasında zarar verdiği araca ilişkin mala zarar verme suçundan şikayet yokluğu nedeniyle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;
Sanığın atış mesafesi ve mağdurların bulundukları konum itibariyle hedef gözeterek ateş ettiğine dair somut delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz istemlerinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, kendisine müdafii atanması gerektiği, kararın lehine bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/10718, K. 2024/12815, 3 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama