Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10803 K.2025/75

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece İstanbul

30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2017 tarihli ve 2015/465 Esas, 2017/417 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 223/2-e madde ve fıkrası gereğince beraatine, sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 29., 58/6 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay 11 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.

İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 22.05.2019 tarihli ve 2018/281 Esas, 2019/2321 Karar sayılı kararı ile; duruşma açılarak sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile katılan ...'a silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmü kaldırılarak sanığın katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3, 58/6 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, sanık hakkında katılan ...'a yönelik silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemi Mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın yaralama eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiğinin tanık beyanlarıyla sabit olduğu, tehdit olayına ilişkin katılan beyanı dışında objektif bir beyanın bulunmadığından tehdit olayının şüpheli kaldığı, bu şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği, tahrik ve iyi hal indirimlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu, taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunduğunun dikkate alınmadığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin kararında, sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288. ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul