Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10885 K.2024/13226

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 2-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise,

Olay tarihinde sanığın eşi olan katılana inekten süt sağmasını söylediği katılanın ise hastaneden geldiğini hasta olduğu için süt sağamayacağını söylemesi üzerine, sanığın katılana hitaben, ''sen orospuluğa gitmişsin, hasta falan değilsin, ananı avradını sülaleni sinkaf ederim, seni öldüreceğim'' diyerek katılanı dövdüğü, katılan hakkında düzenlenen adli raporda da, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilir nitelikte yaralandığının tespit edildiği somut olayda, sanığın tehdit içeren sözlerinin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu,