Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/11427 K.2024/13449

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında sanık lehine yapılan bozma sonrası tekerrüre esas alınan Malatya 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1998/335 Esas ve 1999/333 Karar sayılı ilamındaki 33 yıl 4 ay 2 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin, bozma öncesi tekerrüre esas alınan Malatya 2.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/639 Esas ve 2013/865 Karar sayılı ilamındaki 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetten daha ağır olduğu ve sanığın kazanılmış ... gözetilmeden söz konusu ilamın tekerrüre esas alınması, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenle Malatya 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/186 Esas, 2021/870 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,