Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12152 K.2025/1483

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Sanık Hakkında Katılanlara Yönelik Silahla Tehdit, Katılan ...'ya Yönelik Mala Zarar Verme ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, II. Sanık hakkında Katılanlara Yönelik Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde.

Sanığın elindeki girebi ile katılanların üzerine doğru yürüdüğü esnada ''sizi öldüreceğim, sizi yaşatmayacağım'' dediği ve katılanların kaçtığı olayda sanığın kastının silahla tehdit suçuna yönelik olduğu ve katılanlara yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturacak bir eylemde bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şeklide mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırılık bulunmuştur.