Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12201 K.2023/9952

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2011 tarihli ve 2011/11362 Soruşturma No.lu iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 86 ncı maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. ...

2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 21.12.2011 tarihli ve 2011/1091 Esas, 2011/1630 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; yaralama suçundan 86 ncı maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi geregi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 04.01.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 15.10.2015 tarihinde yaralama suçunu işlediğine ilişkin ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/1527 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verilerek bu kararın, 25.02.2016 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca ...

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2016/277 Esas, 2016/433 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; yaralama suçundan 86 ncı maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. ...

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2016/277 Esas, 2016/433 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05.01.2022 tarihli, 2021/4484 Esas, 2022/956 Karar sayılı kararı ile.

"17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin 1. fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251nci maddesinin birinci fukrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu," Nedeniyle bozulmasına karar vermiştir.

5. Bozma üzerine ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2022 tarihli ve 2022/185 Esas, 2022/343 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; yaralama suçundan 86 ncı maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 6. ...

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2022 tarihli ve 2022/185 Esas, 2022/343 Karar sayılı kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine, ...

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/495 Esas, 2022/727 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; yaralama suçundan 86 ncı maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın 07.09.2011 tarihinde eşini basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralayıp "Ejdadının a... k....,sülaleni s...., kefenini hazırla" diyerek tehdit ettiği anlaşılmıştır. 2. Mağdurun yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu temin edilmiştir. 3. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR