Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12424 K.2025/1641

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 85271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde mutfaktan aldığı bıçağı mağdura göstermek suretiyle tehdit ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda,

Dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneğine göre; duruşmaların yapıldığı tarihlerde sanık ile mağdurun resmi olarak evli oldukları, olaya şahit olan tanık M.O.'nun mağdurun ve sanığın müşterek çocuğu olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 45 inci maddesi uyarınca tanıklıktan çekinme hakkını kullanan tanığın önceki beyanlarının aynı Kanun'un 210 uncu ve 217 nci maddeleri uyarınca hükme esas alınmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin, tanık M.O.'nun soruşturma aşamasında alınan beyanlarının hükme esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,