Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/1250 K.2024/11254

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/1280 Esas, 2022/1236 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Olay günü mağdurdan yağmalanan cep telefonu ve cüzdanın, sanık ...'ın kolluk tarafından yakalanması ile üzerinde ele geçirildiği, 420 TL paranın ise sanık tarafından duruşmada mağdura iade edildiği, bu şekilde giderilen zararın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca kısmi iade oluşturacağı, buna göre mağdura kısmi iadeye muvafakat edip etmediği sorularak sonucuna göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.