Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/1268 K.2024/12916

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıkların müdafilerinin temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;

Hükmedilen cezanın tür ve miktarı nazara alınarak 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94.maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'in müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin reddine,

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ...'in arkadaşı tanık ...'a mağdurdan alacağı olduğunu mağdurla bu konuyu konuşmak istediğini buluşmaları halinde kendisine haber vermesi istediği, bir süre sonra tanık ...'ın mağdur ile bir restaurantta buluşacaklarını haber vermesi üzerine sanık ...'in diğer sanıklardan mağdura gözdağı vermelerini isteyip kullanmaları için aracını verdiği, sanıklar ..., ... ve ...'in sözkonusu restauranta giderek birlikte alkol aldıkları ve restaurant çıkışında mağdur ve arkadaşlarının bindiği aracı takip ederek sellektör yapıp durdurdukları, polis olduklarını söyleyen sanıkların mağduru araçtan indirerek darp ettikleri;

olay yerinden kaçarak kurtulan mağdurun şikayeti üzerine, yol kontrolünde yakalanan sanıkların kullandıkları aracın içerisinde mağdura ait mont, pasaport ve nüfus cüzdanının ele geçirildiği, sözkonusu montunun cebindeki cep telefonu ve 2.000,00 TL paraya ise rastlanılmadığının;

tanıklar ..., ... ve ...'ün aşamalarda alınan ifadelerinde mağdurun montunun ve içindeki eşyalarının zorla alındığını görmediklerini beyan ettikleri, sanıklar ..., ... ve ...'in kavga esnasında montların yere düştüğü ve kendi montları olduğunu düşünerek montu almış olabileceklerine, sanık ...'in ise mağduru yağmalatmaya azmettirmediğine, sadece alacağı için konuşmasını istediğine, dair savunmalarının aksini gösterir dosyada delil bulunmadığı, mağdurun yağmalandığını ileri sürdüğü cep telefonunun akıbetinin ise araştırılmadığının anlaşılması karşısında,

1-Sanık ...'in diğer sanıklara aracını kullanmaları için vererek mağduru dövmeleri için azmettirdiğinin, sanıklar ... ve Esat'ın ikrarı ve sanık ...'in tevil yollu ikrar içeren anlatımları, mağdur hakkında düzenlenen adli rapor ve tanık beyanlarından anlaşılmakla, sanık ...'in eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 38 maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/2 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Her ne kadar sanıklar ..., ... ve ...'in kavga sırasında yerde buldukları mağdura ait montu kendi montlarından zannederek araca koyduklarını zorla almadıklarına dair savunmalarının aksini gösterir dosyada delil bulunmasa da, mağdurun montunun cebinde olduğunu ileri sürdüğü para ve cep telefonunun sanıkların yakalandığı araçta ve sanıkların üst aramasında ele geçmediği dikkate alındığında, sözkonusu cep telefonunun akıbetinin araştırılarak,

telefon cihazının ımei numarası üzerinden suç tarihinde ve suç tarihinden sonraki döneme ilişkin HTS kayıtlarının celbedilip, bu cihazlar ile yapılan arama kayıtlarına ilişkin görüşmelerin tespit edilmesi, arama kaydı bulunması halinde arama sırasına göre sonraki arama kayıtlarındaki kişiye kendisinden önce kullanılan cep telefonu cihazlarını ne şekilde edindiğinin sorulması, bu durumun netleştirilmesinden sonra delillerin birlikte bütün halinde karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz istekleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,