Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12782 K.2023/9926

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/12895 İddianame No.lu iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi (iki kez) uyarınca kamu davası açılmıştır. 2. ...

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2013 tarihli ve 2012/821 Esas, 2013/220 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'u 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay hapis cezası hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Bu karar 10.09.2013 tarihinde kesinleşmiştir. 3. Sanığın denetim süresi içinde 28.05.2014 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendinde yer alan kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine ...

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2015 tarihli ve 2014/1178 Esas, 2015/317 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak sanığın nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Söz konusu kararın sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 15.03.2021 tarihli ve 2020/1949 Esas, 2021/4826 Karar sayılı kararı ile; "...5271 sayılı CMK'nun 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda.

Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nun 34 ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18/11/2014 gün ve 2013/8-830 esas - 2014/502 karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması..." Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2021 tarihli ve 2021/326 Esas, 2021/1121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.07.2022 tarihli ve 2022/15670 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. GEREKÇE

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.03.2021 tarihli ve 2020/1949 Esas, 2021/4826 Karar sayılı bozma kararından sonra mahkeme huzurunda dinlenmeyen ve karar duruşmasında ...

E tipi Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan hükümlü olarak bulunan ve izinli olduğu bildirilen fakat Ulusal Yargı Ağı Projesi üzerinden yapılan sorgulamada cezaevinde görünen sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 196 ncı maddesinin 5 inci fıkralarına aykırı olarak, vareste tutulma talebi olmadan ve bu hususta mahkeme tarafından bir karar verilmeden duruşmada bizzat veyan Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi vasıtasıyla hazır edilmeyerek yokluğunda yargılamaya devam edilip mahkumiyetine karar verilerek savunma hakkının kısıtlandığı belirlenmiştir.

III. KARAR