Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13045 K.2025/2481

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmın Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1532 Esas, 2008/146 Karar sayılı ilamı olduğu belirtilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi hükümlerinin uygulandığı, ancak adli sicil kaydı incelendiğinde tekerrüre esas alınan ilamın Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1532 Esas, 2008/146 Karar sayılı ilâma ait olduğu anlaşıldığından, bu husus maddi hata olarak değerlendirilmiş ve mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.