Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12871 K.2025/1814

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanığa atfedilen tek bir fiil, olay günü katılana yönelik "Seni sinkaf edeceğim, adam kacırmayı göztereceğim" şeklinde mesajının bulunduğu, aynı eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)106/1-1 maddesi (cinsel açıdan zarar vereceği), hemde aynı Kanun'un 125 inci maddesindeki hakaret suçunu oluşturamayacağı gözetilmeksizin tehdit ve hakaret suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması hatalı olup, bu sözlerin tehdit veya hakaret suçunu oluşturup oluşturmayacağı yönünde tartışmasının yapılarak gerekirse 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddeside göz önünde bulundurularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,