Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13141 K.2023/9832

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye Ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2012 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında silahla tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 109 uncu maddenin birinci fıkrası, 86 ncı maddenin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca, sanık ... ... hakkında silahla tehdit, mala zarar verme ve kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 106 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 151 inci maddenin birinci fıkrası,

86 ncı maddenin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmıştır. 2. Alaşehir

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2013 tarih ve 2012/178 Esas, 2013/471 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü madde, 62 nci madde gereğince 2 yıl 1 ay, 109 uncu maddenin birinci fıkrası, 62 nci madde gereğince 10 ay, 86 ncı maddenin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci madde gereğince 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve sanık ... ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü madde, 62 nci madde gereğince 2 yıl 1 ay,

86 ncı maddenin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci madde gereğince 5 ay, 151 inci maddenin birinci fıkrası, 62 nci madde gereğince 3 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Kararın sanık ... ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay

4. Ceza Daresinin 26.02.2020 tarih ve 2016/4169 Esas 2020/4099 Karar ve 16.12.2020 tarih 2020/5857 Esas 2020/20155 Karar sayılı ilamlarıyla tebligat işlemlerindeki eksiklikler sebebiyle dosyanın iade edildiği tebligat işlemleri tamamlanarak ek tebliğname ile birlikte karar verilmek üzere geri gönderildiği görülmüştür.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların Temyiz Sebepleri Lehe yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'un suç tarihinde mağdur ...'yu bıçakla tehdit ettiği, sonrasında basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve mağduru eve kilitleyerek dışarı çıkarmadığı, sanık ...'nın ise mağdur ...'yu bıçakla tehdit ettiği yine mağdur ...'ü basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve mağdur ...'ya ait telefonu duvara çarparak kırdığı kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... ... (...)'in temyizinin hakkındaki mahkûmiyet kararlarına yönelik olması sebebiyle tebliğnamede kendisine yönelik kasten yaralama suçundan red isteyen görüş benimsenmemiştir.

Sanık ...'un yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 86 ncı maddenin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, sanık ... ... (...)'in yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve 86 ncı maddenin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 06.12.2013 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alaşehir

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2013 tarih ve 2012/178 Esas, 2013/47 Karar sayılı Kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname 'ye uygun olarak,