Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13157 K.2025/3134

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Şikâyetçinin beyanına göre, İstanbul Bayrampaşa halinde bir şube açtığını, bu şubede çalışması içinde sanığın babası tanık ...’i görevlendirdiğini, kâr ederlerse kazancın %3 ünü sanığın babasına verme konusunda sözlü olarak anlaştıklarını, ancak bu işyerinden 134.000,00 TL zarar etmeleri üzerine işyerini 2013 yılında kapattığını,

ancak tanık ...’in kendisinden 20.000,00 TL alacaklı olduğunu iddia ederek para istediğini belirttiği, tanık ... de, bu şekilde anlaşmaları olduğunu ancak satılan maldan elde edilen kârdan değil, satılan mal miktarının %3 ünü kendisine vermesi konusunda anlaştıklarını, ancak şikâyetçinin zarar ettiğini belirterek kendisine hiçbir ödeme yapmadığını, şikâyetçiden alacaklı olduğunu iddia ettiği, sanığın da babası tanık ...'in şikâyetçiden bu alacağını alabilmek için telefonla mesajlar gönderdiğini belirttiği,

iddianame ve gerekçeli kararda sanık ile şikâyetçi arasında alacak verecek meselesinin bulunduğunun bu nedenle sanığın şikâyetçinin kullanmış olduğu telefona tehdit içerikli mesajlar göndermek suretiyle tehdit ettiği iddiasının bulunulması karşısında,

sanığın eyleminin sübutu halinde nitelikli yağmaya teşebbüs veya yağma suçunun daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 150/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 106/1-1. maddesinde düzenlenen hukuki alacağın tahsili amacı ile tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.