Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13250 K.2023/10338

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 28.07.2011 tarihli ve 2010/7520 Soruşturma nolu iddianamesi ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin ikinci fıkrası yollaması ile birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2012 tarihli ve 2011/314 Esas, 2012/4 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, şantaj suçundan 5237 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilerek, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 01.02.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.05.2015 tarihli ve 2014/671 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararı ile, sanığın tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 05.01.2014 tarihinde işlediği suç nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 14.04.2015 tarihinde kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli ve 2015/530 Esas, 2015/764 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

4. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli ve 2015/530 Esas, 2015/764 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25.11.2021 tarihli ve 2019/6108 Esas, 2021/27734 Karar sayılı ilâmıyla;

"Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun,

hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması, "

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2022 tarihli ve 2021/1187 Esas, 2022/812 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri; 1. 12 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğuna, 2. Suçun oluştuğuna ilişkin somut delil bulunmadığına, 3. Vesaire; İlişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurun şikâyet beyanı ve ... Cumhuriyet Başsavcılığının 28.07.2011 tarihli iddianamesindeki anlatıma göre; sanığın son olay tarihi olan 31.05.2010 tarihinden önce iç çamaşırlı fotoğrafını çektiği mağdurdan fotoğrafı ailesine göstermek suretiyle şeref ve haysiyetine zarar verme tehdidi ile para istediği ve bir kaç kez para aldığı,

olay tarihinde ise sokakta karşılaştığı mağdurun kolundan tutup yüzünü avuçlayarak basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı ve 20,00 TL parayı aldığının iddia edilmesi karşısında, son eylemin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığı hususunda davaya bakma, delilleri değerlendirme ve takdir etme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı biçimde yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2022 tarihli ve 2021/1187 Esas, 2022/812 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,