Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13285 K.2024/1109

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 17.10.2012 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1.cümle, 125/2-1,43,53 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır. 2.Ankara 15. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.11.2013 tarihli ve 2013/694 Esas, 2013/526 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmiştir. 3. Ankara

15. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.11.2013 tarihli ve 2013/694 Esas, 2013/526 Karar sayılı kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27.03.2019 tarihli ve 2014/54195 Esas, 2019/5399 Karar sayılı ilamı ile, ".. vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanığın, kendisi cezaevinde iken kızının velayetini bakımını üstlenen ve aralarında husumet bulunan ölen eşin akrabaları olan katılanlar ... ve eşi ...’a cezaevinden yazdığı mektup içeriğinde yer alan sözlerin, olayın gelişimi ve bütünü nazara alındığında tehdit ve hakaret suçlarını oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi.." Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 4.Bozma üzerine, Ankara

40. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2019 tarihli ve 2019/535 Esas 2019/1197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 cümle,43/2-1,62,53 maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis ve aynı Kanun'un 125/1, 43/2-1,62,53 maddeleri gereğince 2 ay 20 gün hapis, cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 5. Ankara

40. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2019 tarihli ve 2019/535 Esas 2019/1197 Karar sayılı kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 03.01.2022 tarihli ve 2020/33333 Esas, 2022/268 Karar sayılı ilamı ile, ".. vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi'nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu.." Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 6. Bozma üzerine Ankara

40. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2022 tarihli ve 2022/207 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 cümle,43/2-1,62,53 maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis ve aynı Kanun'un 125/1, 43/2-1,62,53 maddeleri gereğince 2 ay 20 gün hapis, cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1. Suçları işlemediğine, savunması alınmadan hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına, 2.Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın eşi ...'ı kasten öldürmek suçundan tutuklu olarak yargılandığı, geride kalan iki kızına katılanların baktıkları, aralarındaki sorunlar nedeni ile sanığın katılanlara cezaevinden mektup yazdığı, mektupta özetle "... dosya açıldı, ...'nın bütün itiraflarını verdim, benim haberim olmadan aldığın paraları hesaba yatır ki seninle bir daha karşılaşmayayım, eğer karşılaşmak istiyorsan kendin bilirsin, benden çaldıklarını ödesin, kocanı öldür diyebiliyorsa borcu ödesin, ...'e söyle iki ay perde takıp ne adilikler çevirdiler o evde, bunları sen biliyordun ... " şeklinde hakaret ve tehdit içerikli sözler kullandığının,

kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 03.01.2022 tarihli ve 2020/33333 Esas, 2022/268 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine, mahalli mahkeme tarafından bozma ilamına uyulmasına ve basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilerek, 5271 sayılı Kanun'un 251/2 maddesi gereğince savunma ve beyanlarını sunması için ihtarlı tebligat gönderildiği, sözkonusu tebligatın sanığa tebliğ edilememesi üzerine 24.03.2022 tarihli duruşmada sanığa ihtarlı tebligat yapılamadığı gerekçesiyle "Genel yargılama usulünün" uygulanmasına karar verilerek duruşma günü belirlendiği,

duruşma günü bildiren davetiyenin de sanığa tebliğ edilmediği ve bu şeklide yargılamaya devam edilerek sanığın yokluğunda hüküm kurulduğu, mahalli mahkeme tarafından yapılan işlemler sırasında sanığın İskilip Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa bozma ilamının usulüne uygun olarak tebliğ edilip bozma ilamına karşı savunması alınmadan, yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Nedenleriyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur

V. KARAR