Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13600 K.2023/10940

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2010 tarihli 2010/5967 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 05.07.2011 tarihli ve 2010/1069 Esas, 2011/852 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 inci maddesi, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 10 eşit taksitler halinde ödenmek üzere 3000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçundan 5271 Sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

4. ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 05.07.2011 tarihli ve 2010/1069 Esas, 2011/852 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 19.06.2013 tarihli ve 2012/23692 Esas, 2013/25619 Karar sayılı ilâmıyla;

''...a)Sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki savunmalarında, "orağı eline alıp kaldırarak, kızı olan katılan ...'e seni döverim" diye söylediğinin ikrar etmesi, katılan ...'in alınan beyanında, babası olan sanığın elinde silahtan sayılan orak bulunduğu halde kendisine "sizi öldüreceğim" şeklindeki sözlerle tehditlerde bulunduğunu beyan etmesi, diğer mağdure ...'ün de, sanığın bodrumdan orak getirerek kızına vurduğunu, bu sırada kızına hitaben "seni öldürürüm" diye bağırdığını beyan etmesi karşısında, sanığın katılan ...'e yönelik bu eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu halde, sanığın silahla tehdit suçundan 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, sanığın TCK'nin 106/1-1. cümle uyarınca cezalandırılmasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

b) Kabule göre de;

Hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,,''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 13.11.2013 tarihli ve 2013/485Esas, 2013/626 Karar sayılı kararı ile sanığa atılı suçun 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 53. maddeleri kapsamında kalma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dava dosyası Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

6. Görevsizlik kararı üzerine ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2014/41 Esas, 2015/495 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

7. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2014/41 Esas, 2015/495 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 04.10.2021 tarihli ve 2019/2296 Esas, 2021/23298 Karar sayılı ilâmıyla;

''..Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın duruşmalardan bağışık tutulma talebinde bulunmaması karşısında, hükmün verildiği 02/07/2015 tarihli son oturumda SEGBİS yoluyla veya bizzat duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hükmün verilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

8. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/684 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Suçun vasfında hata yapıldığına, 2. Atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, 3. Verilen cezanın fazla olduğuna, 4. Cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğine, 5. Zamanaşımına uğradığına, 6. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğne, 7. Vesaire

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Eksik ceza tayin edildiğine 2. Usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine, 3. Vesaire İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'ün katılan ...'ün babası olduğu, sanığın olay tarihinde kızının cep telefonuna bir erkek arkadaşından mesaj geldiğini görmesi üzerine sinirlenerek bodrumdan aldığı orak ile kızının yanına geldiği, burada elindeki orağı havaya kaldırarak "sizi öldürürüm" diyerek silahla tehdit ettiği, böylece sanığın üzerine atılı müsnet suçu işlediği mahkemece kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. Suç tarihi olan 21.06.2010 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/684 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,