Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13720 K.2023/10324

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2010 tarihli ve 2010/536 Soruşturma No.lu iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2010 tarihli ve 2010/107 Esas, 2010/674 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi geregi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş itiraz üzerine ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/2342 D. İş Nolu kararı ile ilgili kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2010 tarihli ve 2010/542 Esas, 2010/832 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2010 tarihli ve 2010/542 Esas, 2010/832 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09.09.2015 tarihli ve 2015/21195 Esas, 2015/33564 Karar sayılı ilamı;

"1-Gerekçeli kararda, ilk önce katılanın sanığa yönelik hakaret ettiğinin kabulü ile hakaret suçu yönünden suçun karşılıklı olması sebebiyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurulması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Adli sicil kaydı bulunmayan sanığın, yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra , sanık müdafiinin yaptığı gerekçesiz itiraz üzerine , sanığın rızasının sorulmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılması üzerine açılan duruşmada sanığa bu husustaki rızasının sorulduğu ve sanığın da ... gösterdiğinin anlaşılması karşısında, kurulan son hükümde ,bu kez"... bir daha suç işlemeyeceği kanaati oluşmadığı..." şeklinde ki gerekçeyle CMK. 231. maddesi uygulanmayarak çelişkiye yol açılması,

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/780 Esas, 2015/634 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi geregi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 11.01.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

Sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 21.02.2017 tarihinde yalan tanıklık suçunu işlediğine ilişkin ...

22. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2020 tarihli ve 2019/118 Esas, 2020/443 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verilerek bu kararın 11.06.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2022 tarihli ve 2021/925 Esas, 2022/197 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği: 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, 3. Vesaire İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın elinde silah varken katılana "Seni öldüreceğim" diyerek tehdit etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.01.2016 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 21.02.2017 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında ilk mahkumiyet kararı verilen 04.11.2010 tarihi ile ikinci mahkumiyet tarihi olan 20.01.2010 tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2022 tarihli ve 2021/925 E., 2022/197 K. sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,