Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13827 K.2025/3873

Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2022/215 Esas, 2022/126 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere.

7201 sayılı Kanun'un 10/2. maddesi gereği gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi veya MERNİS adresinin bilinen adresten farklı olması hâlinde MERNİS adresine “MERNİS” şerhi düşülerek 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması gerekmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese Merkezî Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek,

7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre, MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, temyiz incelemesine konu gerekçeli kararının, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan katılan ...'a beyan ettiği son adresinden başka bir adresine gönderilen tebligatın 7201 sayılı Kanun'u 21/1. maddesine göre mahalle muhtarına tebliğ edildiği anlaşılmakla,