Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13895 K.2025/3946

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın olay yerine aracıyla gelen mağduru korkutmak amacıyla kuru sıkı tabanca ile havaya ateş ettikten sonra araçtan inen mağdurun başına aynı silahın kabzesiyle vurmak suretiyle yaralama eyleminde bulunduğunun anlaşılması karşısında;

sanık hakkında silahla tehdit suçunun yanında ayrıca kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından silahla tehdit suçundan hükmün bozulmasını isteyen tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.