Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13921 K.2025/3690

I. Katılan Vekilinin Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Vekalet Ücreti ile Sınırlı Olan Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde; Mağdur ...'ın 10.11.2015 tarihli celsede sanık ... hakkında şikâyetçi olmadığını bildirmesi ve kovuşturma evresindeki vazgeçmenin katılma hakkından da vazgeçmeyi içermesi karşısında; mağdur vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II.Sanık ...'nın Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,