Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14139 K.2025/4487

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık lehine yapılan bozma sonrası tekerrüre esas alınan Doğanhisar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/16 esas ve 2014/38 karar sayılı ilamıyla 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin, bozma öncesi tekerrüre esas alınan Doğanhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/94 Esas ve 2014/113 Karar sayılı ilamındaki 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetten daha ağır olduğu ve sanığın kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilmeden söz konusu ilamın tekerrüre esas alınması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,