Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14092 K.2023/12601

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25.03.2021 tarihli bozma ilâmına uyulmasına karar verilmesine rağmen.

Mahkemenin, sanığın 10.12.2015 tarihinde katılanı öldürmekle tehdit ettiği, 20.12.2015 tarihinde ise, silahla tehdit ettiği şeklinde gerçekleştirdiği iddia edilen eylemlerini kısa zaman aralıkları içerisinde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında zincirleme şeklinde silahla tehdit suçundan mahkûmiyeti yerine, bozmanın gereklerin yerine getirilmeyerek 5237 sayılı Kanun' un 43 üncü maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı görülmüştür.

2. Yapılacak işin sanığın ağır olan nitelikli tehdit suçundan cezalandırılıp, verilen ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereği arttırım yapılıp, bulunacak sonuç cezadan, daha önce 27.02.2017 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsup edilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

II. KARAR