Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14235 K.2025/5302

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak.

Mahkemenin 02.07.2015 tarihli hükmü ile sanık hakkında tehdit ve silahla tehdit suçlarından verilen 5 ay hapis ve 1 yıl 8 ay hapis cezalarının ertelendiği, Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2019/5320 E, 2021/26213 K. sayılı bozma ilamından sonra zincirleme silahla tehdit suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince ''hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet Savcısı veya 291 inci maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz.'' şeklindeki düzenleme uyarınca kazanılmış hakkın sonuç ceza miktarı yönünden oluşacağı,

somut olayda bozmadan önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından lehe olarak temyiz edilen 02.07.2015 tarihli kararda sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi nedeniyle erteleme yönünden de kazanılmış hakkın oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hükümde yer alan, "Sanığa verilen sonuç cezanın süresi nedeniyle yasal imkan bulunmadığından CMK'nun 231, TCK'nun 50/1 ve 51 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına”ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Kayden sabıkasız olan sanığın geçmişteki hali itibarı ile cezasının ertelenmesi halinde ilerde bir daha suç işlemeyeceği yolunda mahkememize kanaat hasıl olduğundan sanığa verilen cezanın TCK'nun 51. maddesi uyarınca ERTELENMESİNE, TCK’nun 51/3. maddesi uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında 2 yıl 1 ay süre ile denetim süresi belirlenmesine,