Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14236 K.2025/4985

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 1.Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 2.Sanık hakkında basit tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

A.Yapılan yargılama ve dosya içeriğine göre mağdur ..., soruşturma aşamasında; sanığın "hepinizi öldüreceğim, bu evi boşaltın, bana verin, yoksa hepinizi keserim" diyerek tehdit ettiğini kovuşturma aşamasında ise sanığın kendisine yönelik tehditleri olduğunu beyan ettiği, mağdur ... ve olay tanığı ... ise sanığın tehdit sözleri söylediğinden bahsetmedikleri anlaşılmakla,

mağdurlar ... ve ...'ın sanığın hangi sözlerle kimi tehdit ettiğine dair ayrıntılı ifadelerinin alınması yine kovuşturma aşamasında dinlenmeyen tanık ...'ın da ifadesinin alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, B.Kabul ve uygulamaya göre de.

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a maddesi, mağdurlar ... ve ...'a karşı hakaret ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 125/1.

106/1-1. cümlesi gereğince kamu davasının açıldığı, uzlaşma kapsamında olmayan kasten yaralama suçu ile birlikte işlenmesi nedeni ile tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı kabul edilmişse de, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile.

5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin üçüncü fıkrasına "birlikte" ibaresinden sonra gelmek üzere "aynı mağdura karşı" ibaresinin eklenmesi suretiyle yapılan değişiklik nedeniyle, mağdur ...'a yönelik tehdit suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık ile mağdur ... arasında 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri gereğince 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan uzlaştırma işlemleri uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tekrar değerlendirilip belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,