Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14268 K.2025/5824

Sanık hakkında bozma üzerine tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Mahkemece mağdurun özel hayatına ilişkin soyut bir kabulle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.