Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14347 K.2025/4864

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen kararın incelenmesinde, katılanın temyiz dışı sanık Hüseyin'e borcu karşılığında vermiş olduğu senetlerin sanık ... tarafından alındığı ve sanığın bu sebeple kendisine yönelik tehdit suçunu işlediğine yönelik beyanları ve temyiz dışı sanık Hüseyin'in katılanın beyanlarını doğrulaması karşısında sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/571 Esas, 2022/842 Karar sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanığın 5271 Kanun'un 307/5. maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından kazanılmış hakkının korunmasına,