Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14466 K.2025/4161

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I.Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde Sanık hakkında kasten yaralama suçu ile ilgili önceki mahkûmiyet hükmüne yönelen temyiz isteminin reddine dair ek kararın Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.09.2020 tarihli ve 2016/11541 Esas, 2020/10285 Karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiği gözetilmeden, bu suçla ilgili yeniden hüküm kurulmasındaki isabetsizliğin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yasa yolu ile düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanık hakkında "kasten yaralama" suçundan doğrudan takdir ve tayin olunan 1.680,00 TL adli para cezasının miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 5219 sayılı Kanun ile değişik 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II.Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde.

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 25.05.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,