Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14511 K.2025/4265

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Katılan ile sanık arasında, alacak verecek meselesi nedeniyle ihtilaf olduğu, sanık tarafından gönderilen telefon mesajlarında alacak talebinde bulunulduğu, sanığın beyanlarında bu durumu doğruladığı,

katılanın alacak verecek meselesini teyit ettiği ancak borcunu ödemiş olduğunu iddia ettiği, sanığın alacağını öne sürerek katılana karşı vücut dokunulmazlığına yönelik saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit ettiği, eylemin bu haliyle yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,